Kilka kilo na ramieniu czyli...

Symbol

2012-01-29T23:44:00.000+01:00

Codziennie o 12:00, trębacz na Piotrkowskiej wykonuje Prząśniczkę, hejnał Łodzi.

Everyday at noon, a trumpeter plays "Prząśniczka" which is the bugle-call of Łódź.

Guiding Light - #1 - Prologue.

2012-01-28T20:36:00.000+01:00

Wszystko zaczyna się od błysku.

Everything begins with a flash.

Polonaise

2012-01-27T20:40:00.000+01:00

Czyli coroczny polonez maturzystów na Piotrkowskiej. Byłem na trzech z ośmiu zorganizowanych, szkoda tylko, że nie na swoim, bo nas szkoła nie puściła. Jestem na trzecim roku studiów i jeszcze nie wybaczyłem. Powodzenia maturzystom!

The annual polonaise of the students who have the high school finals coming. I've been to 3 out of 8 organised so far. Unfortunately back then, my school told us no and we had to stay in so we missed the whole thing. I'm on my 3rd year of university studies and I still haven't forgiven. Anyway, good luck graduates!

ACTA - protest.

2012-01-25T22:18:00.001+01:00

Zadeklarowanych na fejsie: prawie 13 tysięcy ludzi. Przyszło: 2 tysiące.

People signed up for it on Facebook: almost 13k. Came: 2k.

#267

2012-01-21T23:24:00.002+01:00

Big Cheese #2

2012-01-11T21:54:00.002+01:00

Big Cheese #1

2012-01-08T17:12:00.000+01:00

#265

2012-01-07T19:58:00.000+01:00

Sylwester / New Year's Eve

2012-01-04T19:09:00.000+01:00

Xmas 2011

2011-12-23T21:02:00.000+01:00

W tym świątecznym szaleństwie nawet Mikołaj czapkę zgubił.

Santa lost his hat because of all the Xmas madness!

Ziew / Yawn

2011-12-22T18:20:00.000+01:00

...czyli przed dziewiątą, w drodze na wykład, kawa z McDonalda i Gershwin w uszach :)

Almost 9 AM, on my way to a lecture, coffee from McDonald's, listening to Gershwin :)

Idą Święta / Xmas Ahead

2011-12-21T20:55:00.001+01:00

Sprzedawca choinek na Górniaku, godz. 12:42. Choinka duńska - 160 zł. :)

Christmas tree seller, "Górniak" marketplace, 12:42 PM.

Syreny rozsądku / Sirens of common sense

2011-12-14T01:05:00.002+01:00

Dzisiaj mija 30. rocznica wprowadzenia przez generała Jaruzelskiego stanu wojennego. W południe zawyły syreny, odbyły się pokazy, rekonstrukcje, apele i takie tam. A co ja mam do stanu wojennego z 1981 roku? Tyle co Korea Północna do demokracji. A może coś powinienem jednak mieć? Wyrażać swoje sprzeciwy albo zachwycać się tym co było? Nie. Jako, że urodziłem się w 1989 roku, moja opinia na temat stanu wojennego nie powinna istnieć, nie powinna być brana pod uwagę nigdzie i w niczym, a jeżeli taką wygeneruję, to z przypadku, nieuwagi i proszę ją wyrzucić do kosza. Stan wojenny jest dla mnie tym co przedstawia zdjęcie poniżej, stary model dawnej Polski, który stoi na półce i się kurzy. I tak być powinno. Niech się tym zajmują historycy albo studenci piszący pracę magisterską z tego okresu, a nie politycy, którzy tylko patrzą komu by tu narobić jeszcze kłopotów, "bo 30 lat temu to tamto zrobił i źle". Co to w ogóle za perspektywa, wtedy były inne czasy, inaczej ludzie myśleli. Z jakiej racji dzisiaj wymaga się przeprosin, tłumaczeń i skruchy od dawnych rządzących? Było minęło, powinno być zapamiętane, zapisane, ale nie rozdrabniane na czynniki pierwsze.

A tymczasem Polska, jak w każdej sprawie dotyczącej swojej historii, jest jak dupa - podzielona. Z jednej strony mamy tłumy staruszków, dziadków, cioć i babć gadających w autobusie jak to było, gdzie czołgi stały, co kto robił podczas słynnego przemówienia gen. Jaruzelskiego. Że rocznica okrągła to organizowane są rekonstrukcje i wydarzenia upamiętniające ten dzień. Z drugiej strony na ulice wychodzą zamaskowani i niezamaskowani ludzie, również staruszkowie, ale i (co najstraszniejsze) młodzież. Wściekły tłum m.in. kiboli , chcący spalić i ukarać "winnych", każdego pod sąd, każdego pod ścianę, dać w ryja, zabrać wszystko. Dzieciaki po 10 lat krzyczą "Pamiętamy!" I niosą flagę Polski z namalowanymi wyzwiskami na obecny rząd. Obowiązkowy krzyż, bo religia jest najważniejsza, prawda? Ale po co to wszystko, w jakim celu? Zabiją kogoś? Wywloką schorowanego Jaruzelskiego z domu i powieszą? Świat patrzy na to w wiadomościach i się śmieje. Ze skretyniałych Polaków niszczących się od środka. Jak nie mają kogo obwiniać z sąsiadów (Niemcy, Rosja), to zabierają się za siebie. No litości...

Rozumiem, że stan wojenny to jeden z tych momentów w historii kraju, kiedy ludzie boją się do tego stopnia, że nie sposób to opisać. Ile minęło czasu zanim Marek Edelman opowiedział o swoich przeżyciach. Albo chociażby zanim Vonnegut napisał "Rzeźnię numer pięć" o bombardowaniu Drezna. Ale mimo, że mamy tutaj do czynienia z wydarzeniem zdecydowanie mniej krwawym niż te z opisów Edelmana i Vonneguta, to ludzie dzisiaj przyjmują podobną postawę. Tylko w drodze na uczelnię usłyszałem w tramwaju wiele rozmów (oraz monologów) na ten temat. Jeden dziadek na widok przebranych za ZOMO powiedział, cytuję: "Dlaczego, kurwa, mam niby chcieć, kurwa, jeszcze, kurwa, raz oglądać i przeżywać ten, kurwa, jebany horror!?". Ci, którzy na serio widzieli i przeżywali stan wojenny, nie chcą o nim mówić, dyskutować czy odpowiadać na pytania. Puszczają to w zapomnienie i cieszą się, że dzisiaj, tu i teraz, można normalnie żyć.

Jedni pamiętają, drudzy rozpamiętują, inni szukają winnych. Ja nie pamiętam, bo mnie w planach wtedy nie było. Znam historię, nie szukam winnych (jeżeli jest jakaś wina). Nie moja działka. Mogę szukać winnych w złym przygotowaniu Małysza do jakiegoś dawnego sezonu narciarskiego. Ale stanu wojennego nie tykam. Tym co w tym siedzą, polecam walerianę i fotel.

Today is the 30th anniversary of the 1981 martial law implementation by general Jaruzelski. Exactly at midday city sirens could be heard everywhere, there were numerous reconstructions of events and presentations and other happenings. What do I have in common with the 1981 event? Well, as much as Northern Korea has with democracy. Maybe I should have an opinion about it? Maybe I should walk around and shout out my apreciation or dissatisfaction with the polish situation 30 years ago. No. I was born in 1989 and there should be absolutely no opinion of mine about the martial law from back then, it shouldn't be noticed anywhere and looked at by anyone. If I accidentally make one, plesae throw it into the trash and forget about it. Martial law in Poland for me is just like what is shown on the picture below - an old thing reminding everyone of Poland from years ago, standing on a shelf, getting dustier and dustier. And that's how it should be. Let the historians do their research, let the students write an essay on it but don't let the politicians touch it, as they only want to seek and punish those responsible for it instead of doing something constructive. I hate such point of view, times were different, people thought differently. Why in the hell they want to heal apologies and explanations for actions that took place so long ago? Who cares, let's remember about the thing but not take it out from its grave and stick a fork inside.

Meanwhile, Poland is like an ass - divided. It's always like that when it comes to a historical matter. One the one side we have grandpas, grannies, aunts, uncles etc. just looking at everything from a distance, talking quitely on the tram about where they saw tanks on the streets or who was doing what during the famous announcement given by general Jaruzelski. Reconstructions and more events were organised around the city, it was impossible not to notice it. On the other side there is this angry mob which consists of eldery as well but also (shockingly) young people chanting 'We remember!' and carrying a polish flag with slogans raging at the government (they remember shit...maybe first season of Pokemon but definitely not 1981). And of course the cross, because religion is the most important thing, right? Seek the guilty ones, burn them alive, punish them for their actions - all they care about. But what will they do? Kill someone? Break into the generals house and bring him to the crowd? The world is watching the news and laughing their asses off at silly Poland destroying itself from the inside. When they don't point at Russia or Germany accusing them of all the worlds' evil, they start with themselves...oh come on.

I get that the 1981 martial law was one of the special moments in the history of Poland when people were so scared that it's impossible to express it with words. Take a look how much time passed after Marek Edelman decided to talk about the Warsaw uprising and everything he has seen. Or how long it took Kurt Vonnegut to write the famous "Slaughterhouse Number Five" about bombing Dresden. People who truly saw what happened don't want to talk about it and recall the horror they witnessed. And despite the fact that 1981 events were not as bloody as the Dresden bombing for example, I can see a similar tactic with older people. One man on the tram today started a monologue after he was 3 men dressed as ZOMO members (Motorized Reserves of the Citizens' Militia). His exact words were: 'Why they fuck do they fucking think that I fucking want to relive the damn horror once again?'

Some remember, others seek the punishment for the guilty ones. I don't remember, I know about it. I don't care who is guilty (if there's any guilt at all). That's not my piece of cake to eat. For those who can't stop pointing fingers - my advice is some valerian and a comfy armchair.

Oddaj! / Give it back!

2011-12-02T23:26:00.000+01:00

Przed zimą / Before winter

2011-11-26T10:53:00.000+01:00

Skamieniały Las / The Fossilized Forest

2011-11-19T21:16:00.001+01:00

W tym roku na konferencji w Koluszkach poświęconej bitwie łódzkiej z 1914 roku odbyło się fenomenalne widowisko w wykonaniu zespołu KGband i profesjonalnych rekonstruktorów. Kapela grała po około 4 minuty, przerywano to recytacją pamiętników pisanych z frontu, z tyłu były wyświetlane zdjęcia, a do wszystkiego "tworzyła" się żywa instalacja grobu sołdata i siedzących przy nich żołnierzy armii niemieckiej i rosyjskiej. Wrażenie niesamowite. Jakby to tylko przenieść na stadion albo wystawić w teatrze...

This year during the annual conference held in Koluszki City on the battle near Lodz (1914) I was more than happy to see a phenomenal spectacle by KGBand and a few positive war hotheads :). It looked like this: the band played for about four minutes, then there was a recitation of a soldier's war diary with pictures in the background and a performance done by the mentioned actors which was a scene of Germans and Russians sitting near a grave and later shaking hands and making peace. After the recitation the song continued. The whole thing was quite long but amazing and absolutely breathtaking! I hope they'll take it to a real theatre or a stadium...

#255

2011-11-17T21:46:00.000+01:00

Roosevelta --->Sienkiewicza--->Piotrkowska

Mglista rapsodia / Fog Rhapsody

2011-11-04T20:23:00.001+01:00

Wieś Borowa, godziny poranne. Gdyby mgła była osobą fizyczną, uścisnąłbym rękę i podziękował za wkład w fotografię.

A small village Borowa, morning hours. If the fog was a human being I'd shake its hand and thank for all it has done for photography.

Pocztówka / Postcard

2011-11-03T22:10:00.000+01:00

ul. Piotrkowska

Piotrkowska St.

Jesieni ciąg dalszy / Autumn continued

2011-11-02T22:27:00.000+01:00

Trzeba napatrzeć się na żółte liście, bo niedługo żółty to będzie tylko śnieg.

Gotta enjoy the yellow leaves before all we'll be left with is the yellow snow.

Wszystkich Świętych / All Saints

2011-11-01T21:45:00.000+01:00

Cmentarz wojenny w Wiączyniu Dolnym. Około 9 tysięcy żołnierzy z I wojny światowej.

Nie przerabiałem na czarno-białe, bo po pierwsze było zbyt ładnie, po drugie - robię to bardzo rzadko. Ludzie mają tendencję do przesadzania z B&W.

Wiaczyn Dolny - World War I cemetery, 9 000 soldiers.

Decided not to make it black-white. First because I love the colours on those pics, secondly because I use B&W quite rarely. A lot of people use B&W too much...pisses me off.

Koty Makarskiego

2011-10-29T23:38:00.000+02:00

Dwa kociaki na stałe przywiązane do firmy okien Makarski przy ul. Broniewskiego. Przyciągnął je trzask migawki.

Two cats that live with the Makarski Windows company, Dabrowski St. The shutter snap was the thing that lured them, not me. Most cats hate me :)

Plaga / Plague

2011-10-29T23:27:00.001+02:00

Atakują...

They're striking...

Chinatown R.I.P.

2011-10-22T21:18:00.000+02:00

Pożegnanie dla dworca / A farewell to a train station

2011-10-16T00:40:00.001+02:00

-Panie, w latach 70tych byłem tutaj fryzjerem, wymarzona robota! Klienci walili do drzwi, co jeden to "golonko" i to szybko, bo pociąg za pięć minut mu odjeżdżał. Żyć nie umierać. A teraz to wszystko się rozpierdziela. Wtedy żyła złota, tera to najwyżej żyła na dłoni.

Taką opowieścią i wieloma innymi uraczył mnie człowiek, którego spotkałem na dworcu Łódź Fabryczna 3 dni temu, kiedy wykorzystałem 2 godziny wolnego na zdjęcia. A dlaczego się pofatygowałem? Bo dokładnie kilka minut temu, zbudowany w 1865 roku dworzec Łódź Fabryczna, został zamknięty. Za to w ciągu 42 miesięcy powstanie nowy dworzec, szesnaście metrów pod ziemią. Ogromna inwestycja, będzie najnowocześniejszy w Polsce! Radość mnie ogarnia, Łódź na to zasługuje. Ale, mówiąc wprost, smutno mi jak cholera, bo to kawał mojego dzieciństwa.

Kiedyś z Fabrycznej jeździłem na działkę, jeszcze zanim okazało się, że busikiem taniej. Niesamowita frajda, plątanina torów, 4 perony no i syf nie z tej planety. Jednak wszystko miało swój urok. Marsz do kasy, pełno bezdomnych zawsze spało na ławkach, liczne budki z hot-dogami, zapach ciastek Fornetti i chyba najbardziej magiczne miejsce - bar Bonanza. Zjadłem tam pierwsze w życiu frytki, pamiętam to do dziś, gdzie siedziałem, jak byłem ubrany, jak one smakowały. Magia! Nosowy głos z głośnika zapowiadający pociągi, stare zegary pod wiatami, kiosk z kawą, kanapki na podróż, zasikany kibel...można by tak wymieniać bez końca. Potem przestałem jeździć tak często no i rzadziej bywałem na Fabrycznym. A wspomnienia zostały.

W czwartek odwiedziłem to miejsce po raz ostatni przed zamknięciem. Oficjalna impreza odbyła się dzisiaj, ostatni pociąg żegnały setki ludzi. Wolałem uniknąć tłumów i sfotografować to, jaki był na co dzień. Bar Bonanza zamknięty, biura i kioski są likwidowane i generalnie czuć, że na coś się zanosi. Jednak już 3 dni temu można było spotkać pełno ludzi z aparatami, wycieczki ze szkół czy zwykłych przechodniów chcących popatrzeć i powspominać. Nie ma chyba łodzianina, który z Fabrycznym nie wiąże jakichś wspomnień. Wspomniany przeze mnie na wstępie pan czekał na swoją żonę i przy okazji trochę pozwiedzał. Łzy miał w oczach, zdjęcia nie chciał, ale nasłuchałem się wielu kapitalnych wspomnień. Uwielbiam słuchać ludzi i ich opinii - zawsze z natury chcą się przed kimś wygadać. No bo kto inny jak nie oni tworzyli historię tego dworca.

Plany na nowy dworzec gotowe, ekipy budowlańców gotowe, od jutra panowie będą zasuwać. A co się stanie z samym budynkiem? Przez ostatnie lata nie był zachwalany - najwyżej ze względu na architekturę i wiek. Niestety liczne moczymordy, smród, śmieci no i niszczejące mury nie robiły najlepszego wrażenia na przyjezdnych. Ale co zrobić, w Warszawie też paskudnie. No, smrody smrodami, ale budynek piękny i szkoda by było burzyć. Z tego co słyszałem, ma wejść spec i ocenić czy nadaje się do zachowania i odnowienia. Byłoby fantastycznie.

A więc wspomnieniami i tęsknym spojrzeniem żegnam Łódź Fabryczną. Zarazem cieszę się, bo powstanie miejsce, które zacznie nowy rozdział w historii miasta, być może nawet dłuższy niż 146 lat.

Jutro za to wybieram się na dworzec Łódź Chojny, który po 12 latach przerwy wraca do pracy! Ale to już materiał na inny post :)

-Oh man, in the 70s I was a barber here, it was my dream job back then! Clients every five minutes, fast shaving 'cos they had a train in a second and had no time. Perfect life. Now everything is screwed up. Was a real goldmine, now it's just a cold cave.

I've heard such a story from a man whom I met 3 days ago at the Lodz Fabryczna railway station. Managed to use my two hours of spare time. And why did I go there? Because just a few minutes ago the station, which by the way was built in 1865, has been closed. During the next 42 months, a new, underground railway station will be built. Over sixteen metres under the ground, huge investment, the most modern in Poland! I'm o excited about it but also can't say I don't feel sad as well. It's a great part of my childhood. I mean, I have absolutely nothing against making the new one, but I look at the old one with nostalgy.

I used to travel to my aunt's house from Lodz Fabryczna. Before we got to know that a bus ischeaper and better. That was a lot of fun indeed. I loved the rail maze, those four platforms, didn't even mind the filth and stink - everything had it's charm. Waiting by the ticket-office, numerous hot-dog kiosks, junkies sleeping around and of course the smell of those Fornetti cookies. Nothing beats the most magical place though - famous Bonanza bar. I ate my first fries there, I vividly remember that moment even today, I recall where I was sitting, how I was dressed and remember even the taste of the fries. The modified voice of the lady announcing the trains, old clocks, people rushing for their leaving trains, coffee places, sandwiches before the trip, filthy WC...a neverending list. Then I stopped travelling by trains and visited the place quite rarely. Still, the memories survived.

That Thursday I visited Lodz Fabryczna for the last time before closing. The official good bye party took place today but I wanted to avoid crowds and see the everyday station. Bonanza was long time closed, offices and kiosks dead and you could get the feeling that something was going on.But even 3 days ago you could see people with cameras, groups of school kids doing some sightseeing or even random people who wanted to stop and see how everything looks. I doubt that there's a person from my city who has no memories connected with Lodz Fabryczna. The man mentioned at the beginning was waiting for his wife. He was almost in tears, deeply touched, didn't want a portrait but at least I heard many amazing stories. I love talking to people and listening what they have to say - everyone wants to talk about stuff that bothers him/her. After all it's the people that create the history.

The plans for the new station are ready, building team is ready, they start tomorrow. And what will happen to the old building? Well during the past few years it did not really gain a positive opinion - people only admired the architecural style and it's age. Unfortunately, junkies, filth and the terrible smell didn't make a good first impression on newcommers. Well, Warsaw isn't that pretty either. I hope they will keep the building and renovate it - that's up to a specialist who is about to visit and check it. Fingers crossed!

So with a dose of old memories and nostalgy I say bye bye to Lodz Fabryczna. At the same time I am happy that in four 3,5 years a new station will rise and start a new, maybe even longer than 146 years, chapter in the history of Lodz.

Tomorrow, however, I'll be visiting Lodz Chojny - a 1903 train station which will be reopened after 12 years of break. But that's a story for a different post :)

Rollercoaster

2011-10-08T22:04:00.000+02:00

Powtarzam się, bo zdjęcie podobne do tego już było na moim blogu (chyba...w każdym razie mam wrażenie, że wrzucałem już fotkę tego miejsca). Są to tory tramwajowe przy ulicy Dąbrowskiego, odcinek koło dawnej zajezdni. Wierzyć się nie chce, ale one naprawdę są tak krzywe. Żadnego photoshopa, żadnych przeróbek czy fotomontaży. No, może małe zniekształcenia od teleobiektywu. Ale nieduże. Jazda tramwajem w tym miejscu to prawdziwy rollercoaster. Rzuca na wszystkie strony. Teoretycznie motorniczy powinien utrzymywać maksymalnie 10-20 km/h. Ale jak się trafi jakiś szaleniec-samobójca i poleci te 25...lepiej wtedy nie mieć nic gorącego w ręku. Nie jest to jedyne takie miejsce w Łodzi. Wolałbym jeździć tylko starymi tramwajami, ale po nowych torach, niż coraz to nowocześniejszymi wagonami z telewizorkami pokazującymi od roku to samo i zacinającymi się przy częstych awariach.

I'm repeating myself, because I think I've already mentioned this place before. Anyway, this is the Dabrowski St tram line. I know it's hard to believe it but they really are that crooked. In fact, they've been like this for years! No photoshop, no messing with the picture...well maybe some telezoom effects but not that much to make it a lie. All in all, it's a real rollercoaster. It shakes you like a doll even if the driver obeys the law and slows down to 10 or max. 20 km/h. But if he's suicidal and goes 25...you should put down your coffee. It's not the only place in my city, with rails looking like a stock diagram. To be honest, I'd prefer to travel in older trams but on new rails, than in new, super-expensive ones with pseudo TVs that show the same stuff over and over...if they're not broken.

Uniwersal 2

2011-10-06T17:31:00.001+02:00

A blo(c)k

2011-10-03T22:01:00.001+02:00


ul. Bednarska / Bednarska St.

Jesień idzie! / Rise of the fall.

2011-10-02T20:09:00.000+02:00

Udało się wyrwać na momencik do lasu. Całkowicie żółto jeszcze nie jest, ale drzewa są już zdecydowanie znudzone zielonością. Bluszcze się poddały, grzyby jeszcze walczą i pojawiają się tu i ówdzie. Jesień jest bardzo specyficzna jeśli chodzi o możliwości fotograficzne. Zachmurzone niebo nie przeszkadza, czasem nawet pomaga! Mgły pozbawiające las światła pozwalają obiektywom wyciągnąć prawdziwe kolory, nie ma sztuczności - tylko surowe widoki, tak jak wszystko widzimy. Osobiście jesień dzielę na trzy fazy. Pierwszy etap panuje teraz. Jeszcze wszystko wisi i spaść nie zamierza, ale już powoli można zauważyć, że lato się skończyło. Drugi etap to oczywiście złota jesień, koncert barw, odcieni i refleksów. Trwa to dosyć krótko, trzeba dobrze trafić. No i ostatni etap to oczywiście momenty przed zimą i śniegiem. Łyso, pełno liści, dżdży i powiewa. A pogoda jest nieważna...zdjęcia i tak wychodzą fajnie :)

I managed to escape to my favourite woods for a moment. It's not the real autumn yet. However trees seem to be bored of being green. Vines already gaves up, mushrooms are still fighting to catch people's attention. Still, autumn is very specific when it comes to photo-possibilities. Cloudy sky is no obstacle, it even helps from time to time. Fogs let the lenses catch the real colour, just how we see them. There's nothing fake, nothing exagurated. Personally I see autumn as three stages. The first one is right now - nothing wants to fall to the ground but you can feel that the air is different from the summer one. The second stage is of course the real, golden, phenomenal autumn - a true show of colours and reflections. It's hard to catch it as, unfortunately, it doesn't last that long. The last phase is almost winter-like. Rainy, messy woods greet us with 'bald' trees and a leaf carpet. Anyway, the weather isn't really that important, pics will always get through nicely :)

Piękny trup / Beautiful corpse

2011-09-29T19:48:00.000+02:00

Jedna z moich ulubionych łódzkich kamienic w remoncie. Piotrkowska 293/305.

One of my favourite buildings in Lodz under renovation. 293/305 Piotrkowska St.

Uniwersal

2011-09-22T21:34:00.000+02:00

Tak wygląda legendarny Uniwersal w środku.

This is how the legendary "Uniwersal" mall in Lodz looks inside.

Przytul! / Hug me!

2011-09-18T22:45:00.000+02:00

Dachy / Roofs

2011-09-06T00:18:00.000+02:00

Kiedy ludzie myślą o Łodzi, to od razu mówią Manufaktura i Piotrkowska. A Łódź to nie tylko centra handlowe, różne kultury czy pozostałości po fabrykantach. Chociaż do tego ostatniego punktu można już przyporządkować moje zdjęcie, przynajmniej kontekstowo. Niedawno wykopałem na strychu szkice Łodzi sprzed wielu lat, ukazujące miasto naszpikowane kominami fabryk. Jak w filmie "Yellow Submarine" przy kawałku Eleanor Rigby genialnych Beatlesów - o równej godzinie słychać gwizd i "lonely people" maszerują do fabryk. W Łodzi było kiedyś tak samo, w czasach gdy była jeszcze tekstylną stolicą Polski. Dzisiaj tych większych kominów jak na lekarstwo, ale kamienice widziane z odpowiedniej perspektywy nadal straszą ceglanymi monstrami, chociaż innych gabarytów. Z jednej strony cieszę się, że komuna mnie ominęła i żyję w normalnych czasach, ale z fotograficznego punktu widzenia chciałbym wtedy być na ulicach mojego miasta i dokumentować życie na zdjęciach. Z drugiej strony to może truję, dzisiejsze czasy są tak samo ekscytujące, tylko brakuje nam porównania z tym co będzie - a tego nie da się przewidzieć.

When people think about Lodz, they immediately jump to Manufaktura or Piotrkowska St. But this city is not just malls, different cultures or old factories. Though my photograph could be connected with the last point I just gave. I recently found a number of drawings of Lodz that were made during the years when the city was a textile capital of Poland. What one of them shows is a city literally nailed with tall smokestacks. Just like in the movie "Yellow Submarine" by Beatles when you see fragments of Eleanor Rigby and "lonely people" marching to work in the morning with the factory howling above them. It used to be the same here. Today, on the other hand, most of the factories are dead and waiting to be demolished and from hundres of those chimneys we had...now there're only a few left. I'm glad I live in normal times but from a photographic point of view I wish I lived back in the 50s, just to see how everything looked like and take pictures. Or maybe I''m just whining and not appreciating the value of today's Lodz. I think we just lack the perspective of what will follow...but no one can see the future after all.

Twarz / Face

2011-09-03T20:00:00.001+02:00

Luz / Chillin'

2011-09-03T14:36:00.000+02:00

Scenka z Jarmarku Wojewódzkiego.

Caught during the Voivodeship Funfair.

Houston, we've got a problem.

2011-08-31T22:59:00.000+02:00

300 metrów od dom...od bazy :)

300 metres from my hom...my base ;)

Posąg / Statue

2011-08-30T21:21:00.000+02:00

Posągi mnie czasem przerażają.

Statues scare me sometimes.

Retkinia / Retkinia district

2011-08-26T22:19:00.000+02:00

Dzielnica miłości? :)

District of love? :)

Z okna o poranku / From my window in the morning

2011-08-25T23:01:00.000+02:00

Wcześnie rano, z mojego okna.

Early in the morning, a view from my window.

Wielkie oczy / Big eyes

2011-08-11T23:28:00.000+02:00

Co każdy lubił... / What everyone liked...

2011-07-31T23:11:00.002+02:00

...jak był dzieckiem? No, tutaj przynajmniej ja i mój tata nie mamy wątpliwości - kolej! W każdej postaci, czyli zarówno kolejki zabawkowe jak i prawdziwę pociągi. Coś w tym takiego jest, że jazda pociągiem (o ile nie jest przeludniony) jest zawsze przyjemniejsza od podrózowania autobusami. Jak wyjeżdża z dworca, jak ze zwrotnic na prostą, jak zatrąbi, jak stuka pod kołami...ech to jest to. Pamiętam jak jeszcze byłem małym szkrabem, jeździłem na działkę właśnie pociągiem, a nie busikiem. Podróż trwała jakieś 20 minut, ale dla mnie było to zawsze coś na co czekało się w piątek i za czym tęskniło się w poniedziałek. Frajda niesamowita! Zawsze jednak byłem za mały żeby wystawić głowę za okno. No chyba, że trafiło się na przedział z podłogowym kaloryferem, który służył idealnie za stopień. Pamiętam ciągłe wpatrywanie się w ciągłość szyn w trakcie jazdy. I nawet przez tyle lat jeżdżenia, ani razu nie znudził mi się krajobraz za oknem ani te same perony i stacje.

Co do zabawek, to oczywiście kolejka z LEGO była moim skarbem, chociaż nie była w formie lokomotywy parowej tylko zwykłej elektryczki...poza tym nie znałem potencjału kolejek PIKO, które są absolutnym mistrzostwem (a drogieeeee...). Z klockami była świetna zabawa, miałem ich całe pudło na pranie (zamki, statki, ulicę, stacje różnego rodzaju i wiele takich tam innych zestawów). Układało się tory i jeździło się po mieszkaniu. Klocków już nie mam, bo rodzice oddali je znajomym z małym dzieckiem...w zamian dostali urządzenie do ćwiczeń, o które ojciec się notorycznie w nocy potykał i rzucał kurwami (też w sumie rozrywka). urządzenia nie było po dwóch miesiącach, ale LEGO też nie. No trudno się mówi, ale im starszy się robię, tym bardziej tęsknię za tą kolekcją...zwłaszcza, że obecne ceny LEGO doganiają ceny najnowszych Ferrari.

Mam kilka wagoników ze starej kolejki PIKO, więc z ojcem, będąc na wsi, wzięliśmy lokomotywę i zrobiliśmy krótką sesję na prawdziwych torach :) Magia trwa!

when he/she was a child? For me and my dad that's pretty obvious - trains! Starting from toys and finishing on real ones. There is something about traveling by train (when it's not super-crowded) that makes the trip better than by bus. How it leaves the station, how it goes slow at first just to leave the labirynth of switches, how it sounds it's horn, how you can hear the clatter...yeah this is it! I remember when I was a small kid I used to travel to my aunt's house by train (not by bus as I do now). The whole thing lasted about 20 minutes but for me it was something for which I waited whole Friday and for which I yearned whole Monday. Unfortunately I was always too small to stick my head from the window, unless I luckily got into a compartment with a special floor heater which could be used as a step. I remember constantly looking at the rails which was hypnotizing. And even during that many years of looking at the same view, same stations and same trains it still didn't become boring to me.

As to the toys - I had a nice set of LEGO's trains which wasn't the perfect thing but still brought me tons of fun at that time. And I had few old carriages from the PIKO train series which is still an absolute masterpiece (and absolutely too expensive). Blocks were a lot of fun, I had an entire laundry bucket of them - castles, ships, stations, trains, roads and many more. I used to set the rails all over my room and play with that LEGO train for hours. I don't ahve them anymore because my parents gave them away to some family with a small kid in exchange for a fitness walk-machine. It didn't last long though, only two months, because dad kept kicking it accidentally at night (it was in the bedroom) and yelling FU*K at it all the time (also a kind of fun, at least for me).

Well I still have some PIKO toys so I took my dad to the railway station near my aunt's house and took some pictures of it being put on a real railway :) Magic is still there.

Grzyby! / Mushrooms!

2011-07-30T14:57:00.000+02:00

Przez ostatnie lata jakoś mało grzybowo było w moich lasach, a że człowiek leniwy z natury to nie chciało mi się specjalnie latać kawał drogi po lesie 3 wsie dalej, żeby trochę kurek nazbierać. Ale w tym roku najwidoczniej sypnęło i pierwszy wypad przyniósł całą foliówkę prawdziwków, kurek i panienek. Mniam!

After years and years of mushroomlessness finally this year I can proudly say that one trip to the forest brought a whole bag of many kinds of yummy mushrooms. Well, to be honest, I could have gotten so many last year but as a lazy ass I didn't want to walk 20 kilometres through the woods :)

Połazić / To walk

2011-07-28T19:55:00.001+02:00

Nie ma to jak połazić sobie po lesie, nawet jak na łeb się deszcz z nieba leje :)

There's nothing better than walking in the forest even while it's raining :)

Billboard

2011-07-27T20:59:00.000+02:00

Ten co to by premierem chciał być.

The one who wants to become the Prime Minister.

Cmentarz wojenny z I-wszej wojny w Gałkowie Dużym / World War One cemetery in Galkow

2011-07-25T21:14:00.000+02:00

Bałtyk / Baltic Sea

2011-07-24T20:50:00.000+02:00

Tak je widzę.

That's how I see it.

Odpoczynek / Rest

2011-07-19T21:51:00.000+02:00

Kolejny pobyt nad morzem. Krótki, bo tylko 9 dni, tym razem Sianożęty. Widoczki, sroczki i takie tam. Po tylu latach jeżdżenia nad morze człowiek fotograficznie, można rzec, trzeźwieje i nie popada w foto-zachwyt. Wie się co już w archiwum leży i czego nie trzeba pstrykać po raz n-ty. Jadąc na północ Polski autokarem PKS-u myślałem co ja tam będę fotografować. Może zrobić materiał o tłumie ludzi? Eeee odpocząć jadę! Coś dla siebie by trzeba. Przypomniały mi się wszystkie programy, które kiedyś tam się oglądało na Discovery, o sztormach i gniewie morza. I sobie wymyśliłem, że zrobię jedno tam takie zdjęcie (kadr złapałem, zdjęcie leży i czeka na obróbkę). Wrzucę jak będzie gotowe. Tymczasem dojechałem po około 8-godzinnej podróży i postawiłem po raz pierwszy stopę w Sianożętach. Miejscowość nadmorska jak każda inna. Człowiek trochę pozwiedza, a potem szuka cichych miejsc z dala od tłumu turystów i wczasowiczów. Oderwać się, popatrzeć na Bałtyk, bezmyślnie pochodzić po piasku i wykopać dołek na plaży. To jest to. No, ale czmyru się nie uniknie. Bezmyślny, idzie wszędzie, gdzie się światło świeci i sprzedają hot-dogi. Dzieci nie patrzą pod nogi, dorośli zresztą tak samo. Totalne mentalne zero. Ale taki tego urok.

Co mnie zdziwiło, zaciekawiło i zszokowało? Zdziwiła mnie maszyneria na plaży - budowali nowe falochrony i wielki wbijacz bali trzaskał co sekundę od 8 rano do 17 wieczorem wywalając przy tym w stronę ludzi obłoczek spalin od ropy. Zdarza się jak pisał Vonnegut. Z rzeczy ciekawych a nawet szokujących - ścieżka rowerowa ciągnąca się przez (chyba) sporą część wybrzeża. Coś niesamowitego! Zbudowali i jest! Autentycznie! Nic nie nawaliło! Można jechać równiutką drogą na wschód albo na zachód. Jedno co na pewno zapamiętam to łóżko na jakim przyszło mi spać. Cienki materac-pianka, pod spodem dykta, a poduszka tak miękka, że kompletnie nie dało się na niej łba ułożyć. No szlag mnie trafiał przez wszystkie noce jakie tam spędziłem. A, no i oczywiście ból pleców jak się szło następnego dnia z torbą foto albo aparatem z ciężkim obiektywem na ramieniu. Tragedia. Chciałem się jakoś zemścić za to łóżko...wbić jajko do środka albo śledzia położyć...skończyło się na tym, że wrogo na nie popatrzyłem ostatniego dnia. To mu da do myślenia! No i kilka fotek tradycyjnie.

Another stay at the seaside. A short one though, only 9 days, this time a town called Sianozety (no way a foreigner could spell that). After so many years, one finally wakes up and stops taking pics of everything around. Mostly because he/she already has such photos in his/her archives. While on my way to the northern part of Poland, I kept thinking what exactly was I going to shoot this year. Maybe something about the horrific crowd of people? Nah, I want to rest. Finally I remembered some Discovery shows about the evil side of the sea and how dangerous it can be sometimes. So I imagined one photograph I want to take and now after my stay I have it on my hard drive. Now it's waiting to be Photoshopped :). So after that 8 hour trip I got off the bus and saw Sianozety for the first time. Nothing special, very similar to every other seaside town in Poland. A bit of sightseeing and then all you do is search for a quiet place without those terrible crowds of tourists. All they do is walking towards everything shiny that sells hot-dogs. Kids never watch their way and bump into you all the time. The horror...

One annoying thing not connected with crowds was surely the big machinery set which produced new (thinking how it's called in English)...let's say wavebreakers - those logs which are nailed into the ground to neutralize big waves and prevent the beach from being eaten. All day, from 8am to 5pm, BAM! every second plus a fume cloud per one hit. Happens. What amazed me was a bike line all the way from the east to the west. I'm not sure how long it is but definitely looks awesome and it's a good thing they made it and didn't screw up! Another thing that I will remember is my bed I had to sleep in. Worst bed ever! A thin sponge-mattress, plywood under and a pillow so "comfortable" you couldn't lay your head on it without swearing. And of course the inevitable pain in the back when I wanted to carry my photo-bag. I desired some kind of a revenge but all I did was my "evil eye" I gave that piece of sh*t on my last day. That should teach it a lesson!

Feirin

2011-06-26T16:12:00.000+02:00

Sesja trwa, egzaminy niszczą resztki mojej studenckiej świadomości. Tymczasem z kolegą Krzysztofem mieliśmy zrobić wywiad z zespołem tańca (głównie) irlandzkiego o nazwie Feirin. Głównie w celu zaliczenia konwersatorium o podobnej tematyce. Jednak poza tym naglącym "musem" byliśmy zdrowo ciekawi jak sprawa wygląda od kuchni. Poszliśmy na występ się przywitać, porobić zdjęcia, a kilka dni później przeprowadziliśmy wywiad. No i muszę powiedzieć, że super! Zespół bardzo fajny, zżyty, widać, że kochają to co robią. Poza tym jak do tej pory moja wiedza o tańcu irlandzkim była na poziomie wiedzy o fizyce kwantowej (pomijam wiedzę nabytą na zajęciach), teraz jest ona zdecydowanie większa. Zobaczyliśmy stroje, buty, techniki, usłyszeliśmy o tym kto jest w branży najlepszy no i poznaliśmy historię Feirina. Bardzo ciekawe doświadczenie :)

The big exam session keeps killing my dignity piece by piece, university drains all the energy. Still, me and my friend Chris had some other work to - an interview with an irish dance group called Feirin. Not only to pass a course about irish dance but also because we were freakin' curious how the whole dancing thing looks from the inside. So we went to see their live performance and a couple of days later we did an interview. And it was great! The group is having a lot of fun and we could clearly see that they love what they do. Till that day my knowledge about the irish dance was as advanced as knowledge about life after death (not counting what I've learned during the classes) but now I know a whole lot more. We had a chance to see the clothes, special shoes, moves and steps, learned about the best dancers and, of course, learned the history of Feirin. An interesting and memorable experience :)

Przerwa na kawę / Coffee break

2011-06-12T22:13:00.000+02:00

Kucharek, Zuzia i Patrycja

O pisaniu / About writing

2011-06-12T00:08:00.001+02:00

Wielu z nas pisało lub chciało pisać kiedyś pamiętnik. Przelewać na papier swoje szkolne stresy, problemy dzieciństwa, radości i smutki. Mi jakoś nigdy nie wychodziło. Zawsze bardziej ekscytował mnie sam fakt zakładania pamiętnika, niż jego faktyczne prowadzenie. Brakowało systematyczności i chyba tego co najważniejsze - potrzeby pisania. W późniejszej podstawówce do moich zainteresowań (a raczej zabaw) doszła fotografia, która rozwinęła się z czasem w pasję. Pisanie sprawiające przyjemność pojawiło się w zasadzie dosyć późno. W procesie edukacji nie ma praktycznie na to miejsca...uczniowie są torturowani kluczami i regułami, według których mają powstawać nic nie warte teksty o lekturach. Z racji "klucza odpowiedzi" mali geniusze są pozbawiani możliwości swobodnego wypowiadania się i pokazania, że sami też potrafią myśleć. Nie zapomnę miny pani profesor z mojego Uniwersytetu, która była zszokowana gdy otrzymała od grupy eseje tak sztuczne, że cycki Pameli chowają się ze wstydu.
No cóż, są studia i jest lepiej, bo wykładowcom chce się czytać prace studentów i liczy się to, co taki mądrala wyduma.

Przełom nastąpił, kiedy pojawiła się możliwość blogowania. Najbardziej ucierpiały długopisy, pióra, ołówki, kartki papieru wraz z rodzinami zeszytów i notatników. Ludzie przestali pisać ręcznie i przerzucili się na komputery. Z jednej strony mała "tragedia", bo powinno się pisać ręcznie dużo i często, ale z drugiej postęp, bo ludzie zaczęli tworzyć (i fotografować). Sam nie myślałem, że uda mi się prowadzić bloga dłużej niż miesiąc...ale jakoś leci. Na początku wrzucałem więcej zdjęć, teraz zazwyczaj idzie więcej tekstu.

Sam zachęcam do czytania i oglądania blogów, bo są to świetne źródła inspiracji. Sam śledzę sporo stron prowadzonych przez fotoreporterów. Simple Observations Tomasza Wiecha prezentuje zdjęcia, jak tytuł wskazuje, proste ale z sensem, pokazujące historie ludzi i miejsc, których inni nie zauważają. Podobnie jest u Dominika Wernera. Swoje spojrzenie na świat świetnie prezentuje szef działu foto łódzkiego oddziału Wyborczej, Tomek Stańczak - również w wersji o sprzęcie audio. Więcej "reporterki" zobaczyć można u Rafała Malki, Maćka Urbanowskiego oraz Jakuba Wittchena, który dokłada do tego taniec :)

Many of us had or wanted to start a diary and write about everyday events in school, our sadness and happiness or ups and downs. I somehow always failed at that. The whole fact of starting a diary was way more exciting to me than actually keeping it alive. I suppose I had no patience and, most importantly, no need to write. In primary school I started playing with photography which later evolved into passion. Writing, which brought joy, came later in high school. In the process of education there's no place for such things...pupils are tortured with rules telling them how to write. Anything else isn't even graded...mostly frowned upon. Because of the 'answer key' all those people are left there without the ability to think and create their own opinions or even show the teacher that they can actually think for themselves. I will never forget the face of one of the teachers at my University after she checked essays from my group - essays so unnatural that Pamela's boobs could hide ashamed. But studying at a University really gives the opportunity to show your style to others, because here lecturers really care what their students write about.

A real turning point was the invention of blogging. Suffering came to pens, pencils and families of notebooks. People stopped writing with their hands and instead started typing. One the one side it's a small 'tragedy' because everyone should do some handwriting from time to time, but on the other side it's a big step as some actually STARTED to write for the first time (for themselves of course). I never expected that I will manage to keep this blog going for more than a month...but I'm still here.

I strongly encourage you to take a look at some of the blogs I follow because they are a great source of inspiration. Most of them are created by journalists. Simple Observations by Tomasz Wiech shows, as the title says, simple pictures which contain a deeper meaning, some history of people or places which are invisible to others. You can find something similar on Dominik Werner's photoblog. An original look at the world is presented by the head of photo section in Wyborcza newspaper in Lodz, Tomasz Stańczak (also about audio stuff). More and more of journalism you can find on blogs by Rafał Malko, Maciek Urbanowski or Jakub Wittchen who also adds some dance to it :)

[picture is saying "Diary: Day 1: www.blog.com"]

Dżungla / Jungle

2011-06-09T22:48:00.002+02:00

Albo las koło Łodzi :)

Or a forest near my city :)

Rushmore

2011-06-09T21:53:00.000+02:00

Zielony / Green

2011-06-07T21:32:00.000+02:00

Lubię zielony. A ciemny zielony to chyba najpiękniejszy kolor na świecie.

I like green. And dark green is the most beautiful colour in the world.

Pióro i aparat / A pen and a camera

2011-06-03T21:47:00.000+02:00

Niedawno miałem przyjemność być na wieczorku autorskim Rafała Gawina, mojego dobrego znajomego oraz dobrego poety. Siedziałem, słuchałem wierszy i robiłem zdjęcia (jak zwykle). Poza treścią dochodziło do mnie również wrażenie, że różnica między pisaniem wierszy i robieniem zdjęć jest dość mała. Zarówno fotograf jak i poeta inspirują się praktycznie tymi samymi rzeczami. Wszystko działa na wyobraźnię...kobiety, życie miasta, scenki uliczne a nawet najmniejszy szczegół w tym co widzimy, który przywołuje jakieś wspomnienia.

Pośród wielu rzeczy, które czynią fotografa i poetę dobrymi w swoim fachu jest niewątpliwie poczucie pisania dla siebie, przekazania tego, co się myśli lub widziało. W wierszach piękno nadają słowa, na zdjęciach są to kolory i odpowiedni moment. Mi tego wieczoru wydało się piękne to, że Rafał kocha to co robi i czerpie z tego przyjemność. I tak powinno być u każdego poety i każdego fotografa. Tak trzymaj!

Few days ago I was happy to be at Rafał Gawin's poetry evening (lets call it like this), a good friend of mine and also a good poet. Sitting there, listening and taking pictures (as always) I came to a conclusion that both photography and poetry have a lot in common. The inspiration has similar sources...everything we see everyday, random scenes noticed on the street, women, nature, the smallest detail which reminds us of something etc.

Among many things that make a photographer and a poet good at what they do is, without a doubt, the feeling of doing what you do for yourself, the urge to transfer your thoughts on a sheet of paper (or a photo). What makes poems beautiful is the right usage of words, when it comes to pics these are colours and the right moment. But what I found beautiful during that evening was that Rafał really loves what he does and he enjoys it. And that is how every photographer and a poet should feel. Way to go!

Amelia & Fuks

2011-05-26T22:20:00.000+02:00

Słodkie rodzeństwo :)

Sweet twins :)

Obrazki / Pics

2011-05-23T21:30:00.000+02:00

Zwykłe.

Randoms.

Idzie zagłada / Doomsday is coming

2011-05-18T23:08:00.000+02:00

Czyli zbliża się sesja egzaminacyjna ;) Na zdjęciu Marta się nie uczy!

Exams are coming ;) And Marta is not studying!

Niedostrzegalne zakamarki / Imperceptible recesses

2011-05-02T22:19:00.000+02:00

Mech na drzewie wygląda wręcz zachwycająco, jeśli spojrzeć z bardzo bliska.

Moss on the trees can be incredibly fascinating if you look close enough.

Urodziny / B-day

2011-04-24T23:49:00.000+02:00

Krzysiek (z lewej) miał urodziny, po prawej Faust :) Pub "Nostalgia"

Chris (on the left) had his b-day :) Faust on the right. At "Nostalgia" pub.

Widoki targowe / Fair Views

2011-04-20T23:35:00.000+02:00

W tym roku targi FILM VIDEO FOTO poszły do przodu w stosunku do lat poprzednich. Choćby dlatego, że Nikon w końcu zrobił stoisko. Nie brakowało wykładów, pokazów, ponętnych panienek i nowinek sprzętowych. Chyba najbardziej (poza panią na zdjęciu) podobały mi się Noktony i Voigtlandery...cuda optyki po prostu :) A przy okazji udało mi się nabyć pewien adapterek i mogę pstrykać z obiektywami m42 czyli m.in. Zenitowymi, ha! Czas na łowy!

This years FILM VIDEO PHOTO Fair was way better than the last year's edition. Mostly because Nikon finally made a stand. People got enough lectures, shows, exhibitions, pretty ladies and photo-news. What I liked most (including the lady on my pic) were Noktons and Voigtlanders - beautiful and shiny lenses, true optical miracles. By the way, I managed to buy a small adapter for my camera so now I can also shoot with m42 lenses (old ones, associated with Zenit and other cameras). Time for a hunt :)

Religia leży i kwiczy. / Dying religion.

2011-04-10T23:13:00.001+02:00

Generalnie nie jestem wierzący. Nie przekonuje mnie Biblia ani wszelkie pogłoski na temat istnienia Boga. Nie jest mi to potrzebne i staram się trzymać od tematu z dala. Ale szanuję ludzi, którzy wierzą i modlą się codziennie w nadziei, że ktoś tam gdzieś ich wysłucha. Nie wchodzę tym ludziom w drogę i nie próbuję zmieniać ich przekonań. Widocznie tego potrzebują. Problem w tym, że takich modlących się po cichu, w domowym kącie i nie wtykających religii do polityki jest coraz mniej. Z przerażeniem obserwuję rozrost pewnego rodzaju "gatunku" wierzących, który pokazuje się w telewizji, krzyczy do kamery i za wszelką cenę chce "dobrze" (czyt. tak jak jemu się podoba). I nie piszę tutaj o słynnych już w całym kraju "moherowych beretach". Piszę o czymś znacznie groźniejszym. O ludziach jeszcze młodych lub nie tak bardzo starych, którzy popisują się przed kamerami tym, jak to bardzo są wierzący i kochają Jezusa. A najbardziej denerwująca jest nachalność. Telewizja to jedno, zawsze można zmienić kanał. Ale kiedy taki "nowowierzący" zaczyna wciskać mi swoją wiarę na siłę, wtedy zaczyna być nieciekawie. Dużą szansę na pokazanie się mieli tacy ludzie dokładnie rok temu, kiedy w Smoleńsku rozbił się samolot z polskim prezydentem i resztą. No tragedia, zdarza się. Ale co widzieliśmy kilka miesięcy temu, podczas słynnej "bitwy pod krzyżem"? Ciężko powiedzieć kto bardziej chciał rzucać kamieniami - ci, którzy protestowali przeciwko krzyżowi przed Pałacem Prezydenckim, czy ci którzy chcieli go tam zatrzymać. Nie chodzi już mi o te nieszczęsne babcie padające pod nogi policji, ale o ludzi po 30, 40, 50 lat, rzucających "kurwami", wymachujących zaciśniętymi pięściami. Prawdziwi katolicy, proszę bardzo. Aż rzucę oklepanym: a co by Jezus pomyślał? No ludzie, puknijcie się w głowy. Wisienką na torcie była słynna Joanna spod krzyża, która dzień w dzień przed kamerami zapowiadała walkę do końca. Po prostu paranoja.

Religia w szkołach ma za zadanie pobudzić w młodym człowieku wiarę i dobro. Gówno prawda. Chwilowo religia w szkołach oznacza wkuwanie na pamięć modlitw i tekścików wymyślonych przez Kościół, siedzenie na lekcjach, na których i tak 3/4 nie słucha i czeka na dzwonek ("odwalić religię i do domu"). Katechetki na zachętę sypią szóstkami w dzienniczkach. Jak komuś się uda to może się wypisać z religii. I to tyle. A, no i oczywiście rekolekcje, czyli bezsensowne siedzenie w kościele i granie w pokemony z kumplami obok załamującej ręce katechetki. Brawo.

Kultowe stało się obnoszenie ze swoim wyznaniem. Ludzie noszą na szyjach różańce, naklejają sobie rybki Ichthys na samochody itp. Szczytem był jakiś serwis SMS-owy "słowo boże w twoim telefonie, za jedyne 1,22 zł !!!". Żenua drodzy państwo. Wszystko to, to oczywiście złoty interes Kościoła. Kasa leci! Najlepszy przykład z mojej branży - kurs na pozwolenie na fotografowanie w kośćiele - jakieś 200 zł. A co na kursie? Modlitwa fotografa/kamerzysty. Nie wiem czy śmiać się czy płakać. Kretynizm w sosie własnym. Ale ja tam biznesmenów szanuję, więc zarabiaj sobie dalej, Kościele. Tylko nie wtykaj mi w kieszeń swoich łap.

Generally speaking, I don't believe in God. The Bible and all other stuff does not convince me. I simply don't need it to be happy. But I respect those people, who pray every day in their homes and believe that someone or something put there will listen. Problem is, it's not that easy to find such people anymore (I mean in Poland). What makes my hair rise is the growth of an angry mob which calls itself "true catholics", screams in front of TV cameras and says that it wants only best for the people (best meaning what it thinks is right for itself). I'm not talking about those old, crazy ladies but about people at the age of 30, 40, 50 who are ready to beat up everyone who doesn't believe in God. Their impudence is the worst thing of all. One thing when we deal with television, we can always change the channel but when such a nouveau-believer starts persuading me his faith...well that's just not the way it works. Make me want to ask the cliche "What would Jesus think?". Best opportunity for those people to rise occured last year when exactly on 10th of April a polish plane carrying the president and other politicians crashed in Smolensk. There was a famous "battle for the cross" whcih took place few months later (basically, it was a conflict between people-people-authority about a cross which was placed illegally in front of the Presidential Palace in Warsaw). Who did we see there? Angry mob throwing "kurwa's" around, ready to fight with the police and others, agressive attitude, clenched fists. Bravo I say, bravo.

As to religion in schools. It is there to awaken the good in people and show them what true faith is. Bullshit, sir. So far it's all about learning prayers (made up by the Church) by heart and getting A's for nothing, waiting till the lesson ends. If one is lucky, he/she can sign out from religion classes and have a spare hour. Long story short, religion in schools has nothing to do with faith.

And of course the newest trend of showing off how big of a catholic you are. Rosary on your neck, the Ichthys fish sticker on your car and you can say hello to the believers club. Oh come on, idiocy 100%. And the cherry on top was that SMS service advertising itself with "The word of God in your cell phone! Only ## $"......really? But the whole thing is a great business for the Church. Cash floods it's accounts so everything is fine, right? Best example from my branch - a course for allowance to take pictures in churches during some ceremonies etc. Costs: 200 zlotys (about 65$). What does one get? Photographer's prayer...

Keep the show going, dear Church. Just keep your hands out of my pockets.

Uniwersytet / University - VOL.5

2011-03-29T21:05:00.000+02:00

Kolejna odsłona cyklu, tym razem bardziej tajemniczo, nastrojowo. Nieczynne wejście przy "drugich schodach". Tyle razy tam tędy przechodziłem, a dopiero niedawno spojrzałem w inną stronę niż zawsze. Miejsce służy też jako cicha palarnia.

Another chapter, this time more mysterious. Closed door which you can find near the back stairs. I've been passing by this place so many times but noticed it's beauty just a few days ago. Also a silent smoking place.

Skubaniec / Bastard :)

2011-03-22T21:15:00.000+01:00

Powariować / Go nuts

2011-03-19T22:46:00.000+01:00

Czwartki mają to do siebie, że nie należą do dni wypełnionych zajęciami. Wręcz przeciwnie! Wyprawiłem się do Justynowa popstrykać las i ogólnie odetchnąć świeżym powietrzem. Następnie gdy oglądałem zdjęcia w komputerze, naszło mnie na zabawę w Photoshopie. Oczywiście wszelkie czernie i biele oraz białe duchowe farfocle to efekt długiego bazgrania, ale ten efekt wiru (fot. 2,3) to jednak nie PS. Co prawda ów wir jest osiągalny w szopie w bardzo prosty sposób, ale ja będąc na miejscu akcji zasmakowałem techniki rzucania aparatem. A raczej machania. Jeżeli weźmiemy aparat z podłączonym jakimkolwiek zoomem i podczas robienia zdjęcia (przydaje się ciut dłuższy czas, na przykład 1/30s.) "odzoomujemy" pierścieniem to uzyskamy fajne 3D-podobne wrażenie na zdjęciu (w PS to się chyba nazywało Radial Blur). A jeżeli podczas robienia zdjęcia przekręcimy aparatem jak kierownicą samochodu, to uzyskamy to co uzyskałem ja. Gorzej jest z dopasowaniem kadru, trzeba kilku minut, żeby wyczuć poziom zdjęcia i utrzymanie obiektu, na który ostrzymy. A jak wszystko cudownie ułoży się w środku kadru, bez żadnych krzywych horyzontów, no to bajka. Generalnie jest to o niebo lepsza zabawa niż 5-sekundowe klikanie w PSie.

Co do zdjęć, cha...pierwsze zdjęcie przedstawia coś w stylu światła w środku lasu, które nie wiem co robi...ale wygląda fajnie :). A reszta to typowe obrazki, ot tak dla jaj.

There's one cool thing about Thursdays - they're not filled with classes. So I took some time to visit Justynow (a village where I spend my summer holidays) and took some random pictures. While watching them on my computer, I decided to have some fun with Photoshop. Of course all B&W effects and lightning additions are from PS but not the vortex one which you can see on pics 2 and 3. Well it is easy to make in PS (Radial Blur as far as I remember) but what I did is way more satisfying. The trick is to "throw" your camera while taking the photo. For example, if you have a camera with a zoom lens attached, you can easily get a 3d-like effect by "unzooming" while the camera i shooting (a bit longer shutter is needed, like 1/30s.). Similar thing happens when you turn your camera like a steering wheel - this move creates that photo-whirlpool. The hardest thing is to take a picture and have everything centered and focused, take some time to train. BUT when you're done, satisfaction guaranteed! Now, as for the pics...first one, I don't know to be honest, kinda happened. I see it as some mystical light in the middle of the forest finding it's way to reach every part of it. But looks cool to me. Other two are just random shots with vortex and lightning effects.

Zabawa! / Fun!

2011-03-12T21:28:00.000+01:00

Taa, od zawsze lubiłem eksperymentować. Szkiełko to szkiełko. Jak się przystawi drugie to będzie coś fajnego! A z racji tego, że obiektywów mam kilka, to też zabrałem się do zabawy. Poniższe przeciętne dwie fotki to efekt przyłożenia nikonowych 35mm f/1.8 (z silniczkiem) do manualnego 50mm f/1.8. Ostrzenie i temu podobne jeszcze się dopracuje, ale jak na początek to wygląda przyjemnie nawet. Fakt, że światła dużo potrzeba, ale od tego mamy słoneczko i lampy. Nawet sobie przypominam, że gdzieś wcześniej pisałem o tym jak do 50-tki przykładałem lupę :) Czysta zabawa!

I always enjoyed experiments with stuff, also photography. So as there are a few lenses in my bag, I've decided to try out different combinations. So those two pictures are the effect of a manual Nikkor 50mm f/1.8 meeting the attached Nikkor 35mm f/1.8. Nothing special but as those are only first attempts, they seem pretty nice for me.Of course few things need to be corrected and I need a lot of light...but hey! Pure fun!

Exegi Monumentum - Adam Małysz.

2011-03-04T21:02:00.000+01:00

Nawet nie wiem jak zacząć tego posta, a układałem go sobie w głowie od kilku tygodni.Tak to jest gdy trzeba pisać o tematach trudnych, smutnych, kiedy łezka się w oku kręci.

Adam Małysz kończy karierę. Skoczek narciarski, absolutnie najlepszy sportowiec w historii Polski, mistrz ponad mistrzami. Sprawił, że weekendy stały się emocjonujące. Dlaczego? Bo od sezonu narciarskiego 2000/2001 miliony ludzi przed telewizorami siedziały i ściskały kciuki podczas gdy on wygrywał wszystko co się dało. Ja jako wypierdek mamuta siedziałem w podstawówce, wymieniałem się pokemonami i oglądałem skoki. W Polsce powstała "małyszomania", rynek zasypały produkty "z Małyszem" i tak dalej. Za dużo tego, żeby wszystko opisać. Stał się bohaterem narodowym. Na zawody jeździli politycy, nawet prezydent. Sprawił, że Polska została zauważona na sportowej mapie świata. Wszystko zeszło na drugi plan - piłkarze, siatkarze...Tak się zaczęły rządy Króla Adama.

Cztery (4!!!) puchary świata, medale olimpijskie, wielokrotne mistrzostwo świata i wiele innych sukcesów. Skoki narciarskie oglądałem nawet przed 2000 rokiem, tak dla rozrywki, bo nic innego nie było w telewizji. Ale w życiu bym wtedy nie przypuszczał, że każdy weekend przez następne 11 lat będę spędzał przed telewizorem i patrzył jak Polak deklasuje rywali. I za to serdecznie dziękuję.

Mój obraz Małysza jest zbliżony do tego, jak postrzegają go inni. Człowiek spokojny, woda sodowa nie uderzyła do głowy, zawsze był sobą, totalny fachowiec. Mam nadzieję, że uda mi się kiedyś go sfotografować, choćby na jakiejś konferencji. Ale mogę za to pochwalić się autografem, który zdobył mój tata. Adam Małysz przejeżdżał przez Łódź jak jechał do ośrodka sportowego w Spale i wpadł do redakcji Gazety Wyborczej (gdy ojciec jeszcze tam pracował) na obiadek. No i tak się udało. Dzięki i za to!

Ogólnie większość przeczuwała, że koniec kariery jest bliski. Małysz ma już 33 lata i jest zmęczony. Mimo wszystko wciąż jest w wysokiej formie, wciąż gromadzi miliony przed telewizorami. Podziwiam go za to czego dokonał. Rozpędzał chmury złego nastroju, kolorował szarość polskiej zimy, dał wszystkim powód do dumy. Nie wiem co jeszcze napisać...chyba kolejne DZIĘKUJĘ :)

Wspaniały człowiek, wspaniała kariera i oby równie wspaniała emerytura :) Życzę mu wszystkiego dobrego, żeby pozostał w życiu publicznym, pojawiał się gdzie się da. Dla mnie natomiast pozostanie symbolem zwycięstwa, prawdziwego patriotyzmu i wielkiej walki. To było wspaniałe 11 lat :) Dzię-ku-je-my!!!

Damn it, I don't even know how to start this post although I've been writing it in my head for few weeks now. I guess that's what you get when you're about to write something that makes your eyes wet.

Adam Malysz ends his career. Ski jumper, best polish sportsman ever, a true champion. Basically he made weekends fascinating. How? Because since that season 2000/2001 he's been winning everything he could and making millions of people sit in front of their TVs. I remember being a kid exchanging pokemons with friends in primary school and...watching ski jumping. At that time Poland had to deal with the so-called "malysz-mania" which flooded the market with everything connected with Adam Malysz. Pure madness! He became a national hero, famous politicians attended the contests, even our president. Malysz made Poland visible on the sports map of the world. Every other sport was redundant...that's how the reign of King Adam started.

Four (4!!!) World Cups, olympic medals, world champion titles and many more prizes. I used to watch ski jumping even before he started to win, just for fun or because there was nothing else to watch. But I would never think that I will spend eleven years looking at a Pole winning hands down. Thank you for that.

My image of him is quite similar to the one accepted by the masses. A peaceful man, always himself, never cocky, just professional. I hope I will have an opportunity to take a picture of him someday. But one thing I can brag about is his autograph. My dad got it for me when Malysz stopped for a dinner at Wyborcza's (newspaper) office. He was heading to a nearby town where a big sport centre is located. So thank you for that too!

To be honest, most people felt that the end of his career is coming. He's 33 now and tired. But despite all that he's still one of the best (currently 3rd in the overall classification), got another medal during this year's world championships. I admire him for the things he achieved, that he was able to make so many people happier, that he was (and will be) a bright star on the polish sport sky, that he gave everyone a reason to be proud. Again, I don't know what to write...I guess another THANK YOU :)

Great man, great career and hopefully great "retirement". All the best for him, would be awesome if he stayed in the public life, appeared where he could. For me he will always be a symbol of victory, true patriotism and rivalry. Those were great 11 years. THANK YOU!!!!!!!!!

Kwestia czasu / A matter of time

2011-02-24T19:55:00.001+01:00

Kilka dni temu odbyła się premiera "Sierpnia Czternastego" Aleksandra Sołżenicyna w przekładzie mojego ojca. Spośród tylu książek, które zostały przełożone przez tatę na polski, ta chyba najbardziej wbiła mi się w pamięć. Nie chodzi mi o treść (szczerze mówiąc...nie czytałem...jeszcze!), ale o wpływ jaki miała na życie mojej rodziny. Sporo czasu zajęło mu przerobienie całego tekstu. Ja kończyłem podstawówkę, on kończył właśnie ową knigę. To, czego nie zapomnę do dziś, to conocne stukanie w klawiaturę przez wiele miesięcy. Nie przeszkadzało mi to zbytnio, a jako młodemu urwisowi, towarzyszyło za to uczucie, że powstaje coś wielkiego. I tak też było. Książka dotyczy ogólnie pierwszej wojny, losów armii gen. Samsonowa oraz tego co się działo w Rosji w owym czasie. Cholernie skomplikowany tekst, długi, trudny. Ale to od tego właśnie dzieła zaczęła się największa pasja Michała B. Jagiełły - operacja łódzka z 1914 roku, wielka bitwa, wiele ofiar i zaskakująco mało wzmianek o tym wydarzeniu. Od tamtej pory obserwuję jak rozwija się projekt "Bitwy łódzkiej 1914r." i jaką popularność zyskuje na arenie międzynarodowej. Dzięki rozdmuchaniu sprawy ludzie zaczęli dbać o cmentarze wojenne, organizować wystawy, prelekcje, wydawać książki, szukać źródeł. Pamięć wraca, a z nią szacunek i współpraca z Rosją i Niemcami.

"Sierpień Czternastego" leżał i czekał na wydanie przez wiele lat, w końcu inicjatywę wykazała Oficyna Wydawnicza FOKA i tak oto książka leży w księgarniach. Na zdjęciu od lewej: prof. Andrzej de Lazari oraz Michał B. Jagiełło (cześć tata! :))

Few days ago I was happy to see the premiere of A. Solzhenitsyn's "August 1914" translated by my father. When I look at all the book my dad translated, this one has a special place on my shelf. I'm not talking about the plot (to b honest...didn't read it...yet!), but the impact it had on my family. It took a lot of time to finish translating it. When I was heading towards the end of primary school, my dad was heading towards the end of the last chapter. What I remember vividly even today is his tapping the keyboard's keys...every night for many many months. It wasn't that disturbing though, but as a youngster I had a feeling that something great is being made. And I was right. The book is mostly about World War I, the fate of general Samsonov's army and events which took place in Russia at that time. It's a tough read. But this book somehow marked the beginning of my father's greatest passion - the battle of Lodz, huge event, thousands of dead soldiers and shockingly very little info being mentioned anywhere. At least at that time. Till this day I stare amazed how fast the project of reminding people what happened near Lodz in 1914 is expanding. People started caring about WWI cemeteries, organising lectures, conferences, exhibitions, writing books, looking for new sources of information. The memory of those who died in 1914 is back, together with the cooperation with Russia and Germany.

Photo: from left prof. Andrzej de Lazari and Michal B. Jagiello (hi dad!)

Precz! / Get out!

2011-02-17T23:20:00.002+01:00

...z mojego balkonu!

...from my balcony!

Pies / Dog

2011-02-16T23:11:00.003+01:00

Spaniel na spacerze przy ulicy Rzgowskiej.

A spaniel taken for a walk near Rzgowska Street

Życie w wielkim mieście / Big city life

2011-02-12T22:24:00.004+01:00

Gawrony stały się już tradycją jeśli chodzi o obserwację miejskiej fauny. Zawsze szanowałem je bardziej od gołębi. Sprytne, szybkie, bystre, wiedzą kiedy może nadejść niebezpieczeństwo, nie włażą pod nogi. Kojarzyły mi się jednak z czymś twardym, brutalnym, smutnym (chyba wpływy poezji E.A. Poe). Wieczna walka o każdy orzech czy okruch. A tymczasem potrafią być romantyczne, czułe, przyjazne i zabawne. Ale obserwowały mnie z uwagą :)

Rooks had become a tradition in the city landscape. I've always respected them, definitely more that pigeons. They're smart, fast, always know if any danger approaches, they won't mess around your feet. But I've always associated them with something brutal, dark, sad (yea thanks E.A. Poe...). A neverending struggle to get another peanut or something like that. And there I got to know that they can also be romantic, friendly, entertaining and funny. But they were watching me closely :)

Spacer / Stroll

2011-02-09T20:41:00.003+01:00

Pospacerowałem trochę w ramach odpoczynku od sesji, egzaminów i stresu. Mało światła, ale zawsze.

Decided to take a walk, wanted to rest a bit and run away from the exams. Too bad the Sun didn't show up.

Sentyment / Sentiment

2011-01-30T23:34:00.002+01:00

Kurczę, szkoda mi jej będzie jak cholera. Zajezdnia tramwajowa przy Dąbrowskiego była świetna. Zawsze kojarzyła mi się z czymś tajemniczym, ale zarazem wtopionym w miejski krajobraz. Miejsce do którego zwykły człowiek z ulicy nie miał jakby dostępu, nie mógł poznać sekretów tamtejszej pracy. Wielki budynek, ładnie zaprojektowany, brzydko wyglądający (zabytek jakby nie patrzeć). Z ulicy było zawsze widać kilka tramwajów czekających na wyjazd, oraz korytarze w środku budowli, gdzie tramwaje konserwowano. I zawsze było w tym coś magicznego. Odgrodzona małym płotem, ale jakże niedostępna.

W każdym razie, podobno ma tam powstać centrum handlowe. Nie będę narzekał, bo nie ma sensu...i tak by się kiedyś wszystko rozsypało, bo na remont kasy nie mają. Dlatego zajezdnię przy Dąbrowskiego żegnam z sentymentalnym uśmiechem.

Damn, I'm going to miss that one. Tram depot near Dabrowski St. was a great place. It always reminded me of something mysterious, but somehow random in the city landscape. A place to which a normal person from the street had no access, no possibility to see how does the work look there. Big building, nicely designed but ugly (well, an architectural monument so come on!). You could always see few trams waiting there to start ther day and also many halls where other ones were fixed. It was always a kind of a magical view. Small fence but so isolating.

Long story short, they want to build a shopping centre there. I'm not going to complain about it, because it's pointless...the thing would collapse some day anyway (no cash for renovation). So I say goodbye to the old tram depot with a sentimental smile on my face.

Park

2011-01-14T20:18:00.003+01:00

Nie to jak pospacerować w parku we mgle i w deszczu :) Dzisiaj sprawiał wrażenie tego bagna z "Niekończącej się opowieści".

Nothing better than a walk in the park...plus rain :) Today this place looked like some swamp from 'The Neverending Story".

Uniwersytet / University - VOL.4

2011-01-12T22:49:00.003+01:00

Gdy od pisania bolą palce, niektórzy nie wytrzymują bólu...

Dzięki dla Krzyśka i Fausta za wsparcie w klopie! ;)

When fingers hurt from writing and some just can't stand the pain...

Thanks to Krzysiek and Faust for support!

Uniwersytet / University - VOL.3

2011-01-09T00:35:00.004+01:00

O zmroku studenci, którzy nie zdążyli się wydostać z budynku, zanikają w otchłani...

Podzięki dla Marty.

When it gets dark, students who didn't manage to get out, slowly sink into an abyss...

Thanks go to Marta.

iPod

2011-01-04T21:19:00.003+01:00

Jestem uzależniony od muzyki. Może mniej niż od fotografii, ale w domu, w autobusie, na uczelni - wszędzie mam ze sobą odtwarzacz i słuchawki. Tak się stało niedawno, że padła mi "empetrójka". Po kilku latach służby już drugi mój Samsung wyzionął ducha. Tym samym przyszedł czas na nową. Poczekałem do Świąt i zaraz po wigilijnym obżarstwie oraz następnych dwóch dniach ucztowania, wybrałem się do sklepu. Wcześniej, przez około miesiąc, siedziałem w Internecie i przeszukiwałem fora, czytałem recenzje i wszelakie testy dobrych odtwarzaczy. Mam taką zasadę, że jak kupuję, to kupuję dobre. Wybór faktycznie spory, upatrzyłem sobie kilka modeli i wyruszyłem na poszukiwania do łódzkich sklepów. Po kilku godzinach buszowania między półkami poddałem się. Kompletne zero. Ceny z kosmosu, wybór malutki. Wróciłem do domu i zamówiłem przedstawionego na zdjęciu iPoda Shuffle.

A czemu? Przyczyna jest bardzo prosta. Podświadomość. Chciałem coś z radiem, wyświetlaczem, minimalną pamięcią, bo po co mi tyle gigabajtów. A padło na bezradiowego i bezwyświetlaczowego iPoda. Głupota, podatność na reklamy? Jeśli tak to zawsze chcę być taki głupi jaki byłem, gdy go kupiłem. Co z tego, że popularny, co z tego, że bez wyświetlacza (w sumie po co mi...zasada "zaskocz mnie" przypadła mi do gustu), a radio przecież mam w domu. Jakość w porządku, nic nie trzeszczy, obsługa genialna, bo nawet z kieszeni nie muszę wyjmować. Bajka. I to wcale nie za jakieś wielkie pieniądze, wręcz przeciwnie.

Nie piszę tego, bo chcę zareklamować produkt czy coś w tym stylu. Chodzi mi o ten stereotyp, że jak coś się bardzo reklamuje i krzyczy, żeby to kupić to jest automatycznie zrzucane na poziom beznadziei. Bzdura! Kto powiedział, że nie mogę mieć tego, co ma wiele ludzi, że mam być oryginalny nawet przy wyborze kapci? Odtwarzacz jest jak najbardziej OK i z zakupu jestem zadowolony. I tyle! Kto nie chce, niech nie bierze.

I'm addicted to music. Maybe less than to photography but whereever I go I always have a mp3 player and headphones. The story began few weeks ago when my old player finally died after 3 years of music playing. My dear Samsung went to music heaven ;) Anyway, I knew I will have to buy something new so I've waited untill Christmas is over and after spending hours of reading various forums, reviews and tests, I went to the store. Whole day of digging and traveling from mall to mall...and nothing. Prices were crazy, not much to choose from. I got back home and ordered an iPod Shuffle (photo).

Why? The reason is obvious. Subconsciousness. I wanted something with radio and nice display, 2gb of memory (don't need more) so I bought an iPod Shuflle with no radio and no screen (also liked th idea of shuffle..."surprise me"). So what that there's no screen etc., so what that it's popular? Quality of the sound is good, I don't even have to take it out from my pocket to play next song or something like that. And I didn't spend some horrible ammount of money on it. It was pretty cheap.

I'm not writing this to advertise or because Apple paid me, nothing like that. It's about the stereotype that people automatically say something is bad because there are many commercials or the product is very popular. Bullshit! Who said I have to be original with everything I do, even picking socks or underwear. Let's not get crazy. Player is OK and I'm happy I bought it. You don't have to buy it if you don't want to.

Zaćmienie / Eclipse

2011-01-04T20:41:00.003+01:00

Nigdy nie wiadomo co się będzie rano fotografować. Przynajmniej w moim przypadku...no chyba, że mam jakieś plany w tym temacie. Weźmy dzisiaj - zwykły dzień, zajęcia później, kawka, grzanki i nagle czytam w sieci, że jest widoczne zaćmienie Słońca. Chwyciłem aparat i pstryknąłem. Zbytnio się nie zastanawiałem i fota przeciętna wyszła, ale że "żarówka" utrącona wyraźnie widać :)

You never know what are you going to photograph in the morning. Well at least in my case...unless I have some plans. But let's take today - ordinary day, classes start late, breakfast, coffee and suddenly I read that there's a solar eclipse visible! I took a random picture, nothing special, but at least you can see that "the bulb" is bitten :)

Jak co roku / Same thing every year

2010-12-24T17:17:00.005+01:00

Święta przeszły w tym roku obficie i szybko. Kilka dni przerwy w blogowaniu spowodowanych kłopotami z komputerkiem (znowu...), a teraz jak przyszło co do czego to nie chce mi się zbytnio o nich pisać. Ale za to zachowałem tradycję (opisaną tutaj: http://franekjagiello.blogspot.com/2009/12/wigilijny-bonus.html)

A przeglądającym życzę szczęśliwego nowego roku :)

Christmas was full of food this year but also passed quite fast. Few days of break with blogging and now, when ready to post something, I don't have much to say about it. I only kept the tradition of taking the same picture every Christmas Eve (look at previous ones here: http://franekjagiello.blogspot.com/2009/12/wigilijny-bonus.html)

And to all people who enjoy reading this blog - happy new year!!! :)

Po złej stronie obiektywu / On the wrong side of the lens

2010-12-20T22:25:00.003+01:00

Ja w czapeczce Św. Mikołaja, wyglądający jak debil. Ale foto fajne :) Pstryknięte przez Kasię B. (chyba).

Me in Santa's hat looking like a retard. Taken by Kasia B. (not sure).

Uniwersytet / University - VOL.2

2010-12-13T19:57:00.003+01:00

Podziękowania dla Krzyśka za rękę i dla Marty.

Special thanks to Chris for his hand and to Marta.

Wieczory / Evenings

2010-12-12T20:21:00.002+01:00

Lubię zimowe wieczory. Nie tylko w domu, ale również na zewnątrz. Nieważne jaka jest pogoda, zawsze jest ciekawie. Światło gra według zasad człowieka, nie przyrody. Latarnie rzucają ciepłą poświatę na śnieg, a we mgle pracują jak ich większe, morskie koleżanki, oświetlając drogę kierowcom. Wszystko to sprawia, że droga z uczelni do domu jest ciut przyjemniejsza. A na zdjęciu zmarznięta Św. Faustyna na Placu Niepodległości. Mimo, że nie jestem zbyt religijny, to jakoś mi się jej żal zrobiło.

I like winter evenings. Not only at home but also outside. It doesn't really matter what kind of weather it is, there's always something interesting to see. The light acts according to people's rules, not nature ones. Street lamps cover the snow with a warm glow and when there's fog, they work like those sea lighthouses, illuminating the road for drivers. All those things make my trip home a bit better. Picture shows "winterized" (more like frozen) Saint Faustine on the Independence Square. And although I'm not a religious person, I felt sorry for her.

Uniwersytet / University - VOL.1

2010-12-09T22:41:00.002+01:00

Wydział Filologiczny Uniwersytetu Łódzkiego jest pasjonujący. Jako że przesiaduję na nim często do wieczora, to też postanowiłem zacząć go uwieczniać. Ale nie w tradycyjny sposób. Postanowiłem robić to odcinkowo, w nastroju jak z horroru. Bo po zmroku bywa tam trochę strasznie. A więc oto zdjęcie number 1.

The Faculty of Philology of the University of Lodz is fascinating. As I spend there a lot of my evening time I've decided to start a series of photos of this wonderful place. But not in the traditional way...who needs that? A number of pictures kept in the atmosphere of horror. Because when it gets dark in there, it also gets scary. So here's number 1.

Czystość / Purity

2010-12-04T23:33:00.002+01:00

Piękna zima w Justynowie. Jakieś 40 centymetrów śniegu. Las zapadł w biały sen. Nie trzeba nic robić, wystarczy stanąć i patrzeć w zadziwiającą fakturę śniegu. Z daleka gładką, z bliska szorstką. Magia.

Wonderful winter in Justynow. Forty centimetres of untouched snow and forest which drowned in winter sleep. No need to do anything, just stand and stare vacantly at the texture of snow, smooth from far away and sharp from near. Magic.

A niech sypie / Let it snow

2010-11-29T20:12:00.003+01:00

Jedna noc i miasto zasypane śniegiem. Żadna tam niespodzianka, bo zapowiadali od tygodnia. Pasjonujące będą teraz podróże z uczelni do domu. Kilkugodzinne stanie w korkach, wsłuchiwanie się w rozmowy pasażerów, nauka nowych bluzgów, to jest to :) Wszystkie te wspaniałe okazje do zabawy jednak są tylko kolejnym atomem gówna w jakim znajduje się miasto. Czytałem w gazetach i na portalach internetowych jak to są wszyscy przygotowania na atak zimy. Bzdura. Największe ulice miasta nietknięte przez pługi. Śniegu po kolana. Autobusy zdychają jak muchy. Taksówki zamówić się nie da, bo albo nikt nie odbiera albo dostajemy informację, że nie wiadomo kiedy taxi przyjedzie. Aż strach pomyśleć co będzie jutro, jak temperatura spadnie do -12 stopni. Ale niech sypie, lepsze okazje do zdjęć :)

One night and the city is covered with snow. No surprise here because they've been telling about it for a week now. I can't wait to see my trips home from the university. Long hours of starring through the bus window, traffic jams, listening to complaints, learning new "bad words". Yea that's the stuff. But all those great occassions to "have fun" are just a small piece of the huge shit in which my city is swimming now. I've read in many newspapers and websites that everything is ready to fight the horror of winter. Bullshit. Biggest streets remain untouched. Tons of snow everywhere. Busses die like flies. You can't call for a taxi because or no one is taking calls there or you get an information that they do not know when the taxi will arrive. I shit my pants when I think about tomorrow...the temperature may drop to -12C. But let it snow, more opportunities for good pictures.

Nadchodzą / They're coming

2010-11-22T21:37:00.000+01:00

Święta...coraz bliżej.

Christmas...closer and closer.

Mokry kot to zły kot / A wet cat is an angry cat

2010-11-20T22:42:00.002+01:00

Zostałem zmuszony wywalić stare krzesło. No to wystawiłem przed blok. Wracam z zakupów, patrzę, a tu siedzi mokry od deszczu kot. Spojrzenie miał bardzo inteligentne i wyglądał na wkurzonego. Szczerze mówiąc miał rację :)

I was forced to throw out one old chair. So I decided to leave it by the door, in case someone would take it. Then I went shopping, came back and that's what I saw. A poor cat, wet because of the rain was sitting on it. It made the impression of a very intelligent creature but also very angry. To be honest, it was right.

Idź na spacer / Go for a walk

2010-11-19T23:32:00.004+01:00

Wracając dzisiaj z uczelni postanowiłem się trochę przejść. Bo w sumie czemu nie? I tak się przeszedłem z aparatem na szyi aż do samego domu. Nucąc sobie jakiś blues uznałem, że nawet przy kompletnym zniechęceniu i braku pomysłu do fotografowania, zawsze się coś jednak znajdzie, tak samo z siebie. Na przykład stara stacja benzynowa w samiutkim centrum miasta. Taki kompletnie inny świat. Trochę się spóźniłem, bo jakieś dwa tygodnie wcześniej kilku studentów zawiesiło sobie na niej opony-huśtawki (już ich niestety nie ma). Ale i tak mimo swojej brzydoty pasuje tam idealnie. Kamienice, kamienice, skrzyżowanie i bach, nagle opuszczona stacja benzynowa! Szok! Spodobały mi się też schody koło Białej Fabryki Geyera. Oraz napis "Kocham Cie" na murku koło stawu. No i zdobienia na jednej z kamienic (między Katedrą i Św. Mateuszem). Każdemu polecam taki długi spacer, po prostu pójść przed siebie. Robi lepiej niż szybki powrót do domu autobusem i walnięcie się na kanapie.

After finishing my classes I decided to walk a bit. And so my "walking a bit" ended near my doorbell. Crooning some blues on my way, I came to a conclusion that even if the world seems flabby and we have no will to take pictures, there's always something that will attract our attention. For example an old gas station in the middle of the city. I was a bit late with this one, as few weeks ago some students installed few of those tyre-swings (but now they were gone). And even that the station is awful, it fits perfectly where it is placed. Such a different place, contrast. Different world. I also liked the stairs near the famous Geyer's White factory, the "I love you" statement near the pond. Also tenement house architecture (house between the Cathedral and Saint Mathew's Church). I can recommend this kind of a stroll to everyone. Just walk, don't think about your problems. Works better than a fast bus trip home and being a couch potato for the rest of the day.

Hitchcock

2010-11-16T21:54:00.001+01:00

Kiedyś zaatakują.

They will attack someday.

Znowu to samo / Here we go again

2010-11-09T23:54:00.002+01:00

Im człowiek starszy, tym bardziej sobie zdaje sprawę z tego, że starszy. I mimo, że moje 21 wiosen ma się nijak do tych, którzy przeżyli ich np. 80 to jako z zamiłowania patrzący widzę co się dzieje. Rutyna życia, ciągle to samo, a jednak inaczej. Ta sama pogoda. Dobrze wiem, że za tydzień, może dwa, walnie śnieg a ja walnę tu posta o tym, że walnął śnieg. A potem walnę się w łeb, bo zobaczę, że walnąłem coś takiego rok temu (zapewne, nie wiem, nie pamiętam). Spojrzałem na to zdjęcie w sumie dopiero w domu i tu mnie zastrzeliło. W zeszłym roku szedłem tym chodnikiem przy identycznej pogodzie i pamiętam idealnie, że w oko mi wpadł człowiek z parasolem, który akurat szedł koło tego właśnie drzewa. No deja vu jak w mordę strzelił...a nawet walnął. Zdjęcie normalnie bym posłał do kosza, a tu proszę, spełniło ciekawą funkcję :) Ale nie narzekajmy na rutynę, jej brak może okazać się o wiele gorszy.

The older we get the more we are starting to realise that we are older. And despite the fact that my 21 years which I have behind are less impressive than i.e. someone's 80 years, I as a watcher, see what's going on. Routine of life, everything the same all the time. Same weather. I know that in a week or two first snow will appear and I know I will make a post about it and I know I will realise that I did the same thing last year (I don't remember if I did, too lazy to check). Anyway, when I looked at this picture, something hit me. A year ago, I walked the very same pavement, identical weather and I remember that I saw a man with a brolly who was walking by the same tree. Well hello there deja vu! A photo that would normally land in the recycle bin happened to bring back last year's autumn memories. But let's not complain about routine, as the lack of it may be worse.

Ulicy dźwięk / The sound of the street

2010-10-26T22:03:00.003+02:00

Gość grał na Piotrkowskiej taką muzę, jaka mi do Łodzi najbardziej pasuje. Jazzowe kawałki, fajny podkład z głośnika...o to chodzi! Dofinansowałem człowieka.

This dude played such music which in my opinion fits Lodz best. Great jazz, nice background music from the speaker - awesome! Gave him some cash :)

O przegranej i o brudzie / About the loss and filthiness

2010-10-17T21:52:00.006+02:00

Post w sumie o dwóch rzeczach. Na początek wezmę przegraną Łodzi jeśli chodzi o bycie Europejską Stolicą Kultury w 2016 roku. Nie znalazła się nawet na krótkiej, ścisłej liście. Różne krążą ploty, dlaczego tak się stało. A bo nikogo z Łodzi nie było w komisji, a bo to, a bo tamto. Przyznam, że nie liczyłem na wygraną, ale na ścisłą listę już raczej tak. A tymczasem okazało się inaczej. Denerwuje mnie reakcja ludzi. Rozumiem, że nadzieje były duże, włożono w projekt dużo wysiłku, poświęcono mu dużo czasu. Ale wkurza mnie ślepota, która najwyraźniej ludziom doskwiera. Widzą co chcą widzieć. Widzą festiwale, teatry, happeningi, literaturę, architekturę i tak dalej. A nie chcą widzieć syfa, antysemickich haseł na murach, gówien na trawnikach, lumpów i moczymord. Czym jest kultura pisałem kilka postów temu. Ale powtórzę jeszcze raz: jest to m.in. mentalność ludzi. I co z tego, że Piotrkowska zostanie wylizana do czysta. Ktoś kto przyjedzie tu zza granicy nie będzie się ograniczał do Piotrkowskiej. Zechce zobaczyć Widzew, Teofilów, Dąbrowę...i co tam spotka? Na pewno nie kulturę. Dobrym przykładem (i tu przechodzę do drugiego tematu) jest niedzielna giełda przy ul. Lodowej. Co tydzień ściąga tłumy ludzi. Ale jeśli nasz turysta będzie przejeżdżał Lodową w niedzielę, około godziny 16:00 to zobaczy cholerne piekło. Zdarzyło mi się to dzisiaj i z wrażenia aż wysiadłem z autobusu. Kilkaset metrów śmieci. Dosłownie. Dodatkowo oczywiście lumpy i dresiarstwo. Brak słów po prostu. Wiadomo, że odpowiednie służby zaczynają potem sprzątać, ale co przejezdny zobaczy to jego. I teraz drodzy państwo powiedzcie mi jak się ma Piotrkowska do Lodowej. Faktycznie, nijak. A miasto przecież to samo...i "kultura" też.

This post will be about two things. First of all, Łódź lost its chance of becoming the European Capital of Culture in 2016. It didn't even qualify for the short list of 5 cities. There are many rumours why this happened. Because no one from my city was in the jury, because this, because that. If I had to confess, I never believed that Łódź would win, but I hoped it would at least get on the short list. Oh well. One thing that makes me mad is the reaction of the people. I know that everyone hoped for the best score, that they put a lot of effort into the project, that a lot of time was spent on preparations. But the blindness is what annoys me the most. People see only what they want to see. Festivals, theatres, cinemas, happenings, literature, architecture etc. But they do not want to notice the filthiness, anti-Semitic slogans on walls, all the dog-shit on the streets, bums and boozers. Few posts ago I wrote how culture should be understood. But I will repeat one more time: among other, it is the mentality. Piotrkowska street clean and beautiful (someday) - so what?. Some random tourist will not want to see Piotrkowska St. only. He's going to see all the districts like Widzew, Dąbrowa, Teofilów...and what will he find there? Well definitely not culture. A good example may be (that's the second topic) the Sunday commodity exchange on Lodowa St. Thousands of people, every week. But if our random tourist will be accidently passing by Lodowa St. at 4 pm on Sunday he will see nothing more but fucking hell. It occured to me today and I was so shocked that I left my bus. Hundreds of metres of trash. Literally. Plus drunkards and hools. Speechless. It's obvious that later, the service starts cleaning the place up but our foreigner would be as shocked as I was today. So now please compare the located-in-the-centre Piotrkowska to Lodowa. Wow, no chance there. But it's still the same, one city...and the "culture" as well.

Schody / Stairs

2010-10-13T22:33:00.004+02:00

Łódź słynie z podwórek. Ale ciekawe są również bramy wejściowe. Dziś odkryłem, że im głębiej się wchodzi do łódzkich kamienic, tym ciekawsze rzeczy się napotyka. Pomijam dwóch gości, którzy kazali mi sobie pójść. To co uwielbiam w tych kamienicach to schody. Przepiękne klatki schodowe. One tworzą cały nastrój. Tajemnica, ciemność. Wspaniałe wielkie, zdobione poręcze. Szkoda, że pomazane, ale co w Łodzi nie jest pomazane...

Łódź is famous for its yards. But gateways are also interesting. Today I discovered that the deeper you go inside, the more cool things you can see. I won't write about two bums who told me to 'go away'. The thing that I love when it comes to these old buildings is definitely stairways. Absolutely fantastic, they create the mood - darkness, mystery. And plus wonderful handrails. Too bad vandalism kills the image of it.

Miasto / City

2010-10-11T11:38:00.003+02:00

Kilka obrazków z Łodzi. Głównie porannych. Mam tak genialny plan zajęć, że potrafię być w centrum miasta o wschodzie słońca :)

A number of photos of my city (Lodz). Mostly morning ones, because my university classes plan is so great that I can be in the city centre during the sunrise.

Nuda / Boredom

2010-10-04T20:17:00.002+02:00

Wiem, że przynudzam z tą przyrodą. Ale z racji tego, że dziś ostatni dzień moich wakacji i od jutra zacznie się uniwersyteckie pandemonium, które pożre każdą wolną sekundę przeznaczoną na jakiekolwiek przyjemności (przesadzam), postanowiłem być może ostatni raz przypomnieć zieloność. Tak tak, od teraz na blogu zrobi się szaro, smutno, deszczowo, politycznie...nie no żartuję. Ale będę dalej poruszał poważne tematy...i las. :)

I know it's getting boring with all this nature stuff. But because today is my last day of laziness (holidays) and tomorrow university will start taking all my very precious seconds of freedom away I decided to come back to the good topics. From now on this place is going to get sad, autumn-like, rainy, political, out of colour...no, just kidding. But I will keep pressing some important issues...and nature issues :)

Opuszczone / Abandoned

2010-09-26T18:45:00.013+02:00

Często jeżdżę ulicą Rokicińską. Z powodu jej długości zawsze dzieliłem ją na odcinki. A to przy Zielpolu, a to przy Obi, a to w Andrzejowie i tak dalej. Jakiś czas temu zwróciłem uwagę na kilka domów zaraz za Selgrosem. Stoją całkowicie puste, zarośnięte, zdewastowane, do niektórych nie da się wejść. Dookoła syf, góry śmieci, szkło... Oczywiście postanowiłem się tam zapuścić i porobić zdjęcia. Jak się okazało, zniknięcie rodzin ma związek z pobliską budową autostrady A1. Jak wyczytałem w sieci, ludzie, którzy tam mieszkali, nie byli zachwyceni krokami podjętymi w celu uzyskania miejsca na budowę drogi. Jedna z rodzin mieszkała tam od 50 lat. Nie jest rzeczą trudną do przewidzenia co się działo dalej, państwo zaproponowało niskie stawki, ludzie się wkurzyli. W sumie to się nie dziwię. Do walki stają dwie wielkie siły: siła ludu ze swoim vox populi, tradycją, przyzwyczajeniami, dobytkiem, historią oraz urzędnicy, przepisy, biurokracja. Takie starcia zazwyczaj kończą się na niekorzyść mieszkających. A mi pozostaje robić zdjęcia.

I see Rokicińska St. quite often. Because of its lenght I always divide it into parts like near the Zielpol store or near the Obi mall or in Andrzejów town etc. Sometime ago I noticed a number of houses, just few metres away from Selgros mall. They are completely empty, surrounded with bushes, devastated, in some cases it's even impossible to get inside. Well of course I decided to pay this place a little visit and take some pictures. As it appears, the reason why people had to move out is the A1 highway which is supposed to be built within next years. I read that those who lived there were not happy with the decision to leave their places. One of the families had been living there for over 50 years. It's not hard to imagine what happened next, the authority offered low prices, people got pissed. Well I'm not surprised. In the duel between people with their traditions, properties, personal stuff and history AND the authority, rules and bureaucracy, there is usually one winner. And what's left for me in this conflict? Photos, photos, photos.

Duch / Ghost

2010-09-24T20:54:00.002+02:00

Kliknąć na pełny ekran i szukać "ducha" ;)

See on fullscreen view and look for a "ghost".

Rower / Bicycle

2010-09-18T21:11:00.003+02:00

Motyw sfotografowany zapewne tysiące razy. Co z tego, skoro jeszcze nie przeze mnie :)

There are probably thousands of pictures like this...so what? Now there's also mine :)

Matma i motory / Maths and motorcycles

2010-09-13T19:03:00.003+02:00

Na Jarmarku Wojewódzkim spotkałem swojego nauczyciela od matematyki z liceum. Zazwyczaj z matmą kojarzą się klasówki i zadanka, ale w moich wspomnieniach z LO goszczą przede wszystkim bryłki, bryłki, bryłki oraz pasja. Widoczny na zdjęciu człowiek dzięki swojej pasji zrealizował marzenie, o którym słuchałem przez 3 lata (co skutecznie opóźniało rozpoczęcie lekcji). Kupno prawdziwego Harleya-Davidsona to nie lada wyczyn. Takich ludzi warto podziwiać oraz brać z nich przykład. Jest to zdecydowanie jedna z tych rzeczy, która uczyniła wspomnienia ze szkoły miłymi. Rzadko zdarzają się nauczyciele z tak bogatą osobowością, którzy pozostają sobą nawet w najbardziej nerwowych sytuacjach. Fajne były te 3 lata matmy :) Przy okazji pozdrowienia także dla całego klubu Knight Riders! (http://www.knightriders.pl/)

During the latest Voivodeship Fair I met my old maths teacher from high school. Usually things that are conjoined with maths are tests and a lot of exercises but my memories are rather full of solids, solids, solids and passion. The man on this picture, thanks to his passion, managed to realize one of his biggest dreams about which I had been listening for 3 yeras (plus it consecutively postponed the beggining of each lesson). Yes, buying a real Harley-Davidson is a big thing. Such people should be admired. It's definitely one of those factors that made my school memories nice. And it's really hard to meet a teacher with personality so outstanding who, by the way, stays under control in most stressful situations. Those were very cool 3 years of maths... By the way all the best for The Knight Riders Club! (http://www.knightriders.pl/)

Wschód pełen bloków / East is full of blocks

2010-09-11T20:34:00.004+02:00

Europa wschodnia wypchana jest blokami. Miasto się stara i maluje je tak, żeby jakoś wyglądały. A ludzie biorą spraya i walą na murach własne teorie. Kurczę, rozumiem murale, festiwale graffiti itp. bo fajnie to potem wygląda i miło popatrzeć. Ale takiemu nie dociera, że jak walnie mazadło na mur swojego bloku, to potem spółdzielnia podwyższa komorne i to on (albo mamusia) w rezultacie płaci za czyszczenie/odmalowanie ściany. Następnie się dziwi, że kieszonkowe niższe dostał. To samo ze stadionami. Kibice w całej Polsce się oburzają, że rząd nie daje, albo daje mało, na odnowę stadionów (pomijam budowę nowych, tam jakoś idzie). A po cholerę wyrzucać któryś raz z rzędu kilkaset tysięcy na nowe siedzenia, jak na najbliższym meczu tałatajstwo wszystko wyrwie i rozpieprzy. W wiadomościach pytają kiedy to się zmieni...pytanie retoryczne. A wisienką na torcie są starania mojej Łodzi o bycie Europejską Stolicą Kultury w 2016 roku. Co z tego, że w parku ułożyli napis z kwiatów, co z tego, że stoją specjalne kosze na psie gówienka, co z tego, że Piotrkowską "wyczyścili"? Łódź to więcej niż Piotrkowska i Manufaktura. Ale podejrzewam, że nawet jakby działania objęły całe miasto, to skutek byłby zerowy. Bo kultura to także ludzie, a ich zmienić najtrudniej.

Eastern Europe is full of blocks. The authority is making the effort and tries to paint them so they could look nice. But people just take some spray and simply ruin everything by painting useless vulgarisms etc. Damn it, I understand that there are various festivals during which real artists can express their feeling with graffiti. At least it looks cool. But a normal idiot won't understand that when he puts his boring rants or names of his favourite football club on the wall of his block, he is the one that is going to pay for it, as the rent will de raised for painting his shit over. Next morning he is mad at his mother for not giving him enough money. Same thing is with stadiums. Sports fans all across Poland are mad at the government for not giving enough cash for repairment of broken stuff. But why should they pay thousands for making new seats while during the next match, hools will destroy everything again. In the news they ask when things are going to change...kinda rhetorical question. And here's the kicker. Lodz, my city, is making its best to become The European Capital of Culture in 2016. But what does making a huge logo of flowers in the middle of the city mean, what do new buckets for dog shit in the parks mean, what does "cleaned" Piotrkowska Street mean? Lodz is much more than Piotrkowska St. and Manufaktura Centre. But I suppose that even if the effort of making my city prettier did spread in every part of it, nothing would be different. Because culture means also people. And they are the hardest to change...

A niech to mgła! / Fog you!

2010-09-10T20:09:00.004+02:00

Dla tych, którym się nie chce oczu otwierać odpowiednio wcześnie. Przez chwile myślałem, że już zima, ale na szczęście to tylko mgła.

For those of you, who are too lazy to open your eyes a bit earlier. I thought it was winter already but fortunately it was only the fog.